Patrick Politiek

De schoolstrijd is nog niet afgelopen

Posted in gemeenteraad Zwolle by patrickpolitiek on december 19, 2012

Het laatste debat van het jaar in de Zwolse raad ging over een poging om een lokaal steuntje in de rug te geven aan een initiatief in de Tweede Kamer om geen vergoeding voor leerlingenvervoer meer te betalen aan ouders die om godsdienstige of levensbeschouwelijke reden ervoor kiezen om hun kind naar een basisschool ver van huis te sturen. Hoewel alle woordvoerders daar heel gewichtig en principieel over deden was dat natuurlijk gekrabbel in de marge.

Artikel 23
Iedereen wijdde plechtige woorden aan grondwetsartikel 23 en waakte er zorgvuldig voor de ‘vrijheid van onderwijs’ zelf ter discussie te stellen. Maar daar gaat het ten principale natuurlijk wel om! Dat artikel geeft ouders namelijk het recht om hun kinderen tientallen uren in de week te laten indoctrineren. Let wel: op kosten van ons allemaal. Mijns inziens kan geen weldenkend mens daar voor zijn, serieus menen dat zoiets de betiteling ‘vrijheid van onderwijs’ verdient en als grondrecht het verdedigen waard is.

Recht op onderwijs
In de grondwet hoort het recht vastgelegd te zijn dat kinderen recht hebben op onderwijs dat hen in staat stelt volop deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer. Kinderen moeten met een afdoende hoeveelheid kennis en vaardigheden worden voorbereid op het leven als volwaardig burger. Je kunt daar allerlei eisen aan stellen: kinderen moeten weten hoe de wereld in elkaar zit naar de actuele wetenschappelijke inzichten, zij moeten zich begrijpelijk kunnen uitdrukken, liefst in meer dan alleen de eigen taal, ze horen bekwaam genoeg te zijn voor hun eerste baan, te begrijpen hoe onze democratie werkt en ga zo maar door. Maar om als volwassenen goed te kunnen meedraaien in de wereld hoeven kinderen niet zo nodig volgestopt te worden met ideologie of godsdienst. En zeker niet betaald uit de algemene middelen.

Indoctrinatie
De ‘vrijheid van onderwijs’ zoals die in ons land bijna een eeuw is opgevat, komt erop neer dat ouders het recht hebben gekregen hun kinderen vanaf 4 jaar alleen te confronteren met één bepaald wereldbeeld. Kinderen blijven in het ergste geval, misschien wel in veel gevallen, verstoken van kennis over andere manieren van denken en zelfs van algemeen aanvaarde wetenschappelijk kennis (denk aan het creationisme). Ik kan dat niet anders zien als een recht op systematische indoctrinatie. Je zou in een aantal gevallen zelfs het woord hersenspoeling kunnen gebruiken. Het gaat immers om kinderen die gezien hun leeftijd nog niet zelfstandig in staat zijn op een andere manier aan kennis te komen.

Schoolstrijd
Dit bizarre recht op ideologisch onderwijs op kosten van de overheid hebben ‘confessionelen’ – het ging begin twintigste eeuw om katholieken en protestanten, tegenwoordig zijn er onder meer ook moslimscholen en anthroposophische scholen – in de grondwet vastgelegd weten te krijgen door halsstarrig het algemeen kiesrecht tegen te houden. Dit staaltje van politieke chantage resulteerde na een jarenlange ‘schoolstrijd’ in de koehandel van de vorige eeuw, door de pvda-woordvoerder wel heel eufemistisch ‘elkaar wat gunnen’ genoemd (zie http://zwolle.pvda.nl/nieuws/nieuws/2012/12/leerlingenvervoer.html). De liberalen en sociaal-democraten ‘kregen’ het algemeen kiesrecht (tja, daar waren de gelovigen namelijk niet zo’n voorstander van!), de confessionelen de gelijke bekostiging tussen openbare en ‘bijzondere’ scholen. Heel bijzonder inderdaad. Kijk maar eens hoe ze dat in de rest van de westerse wereld hebben geregeld.

Weg met de ‘vrijheid van richting’
Om deze anomalie die nu al bijna een eeuw duurt, recht te zetten – dáár moet voor worden gestreden, in de arena’s van onze democratie en met de wapens van het woord. De vergoeding van het vervoer van leerlingen naar een school van de signatuur die de ouders voorstaan, is maar een afgeleide. De bekostiging van scholen die hun bestaansrecht menen te ontlenen aan een bepaalde ‘richting’ (art 23 lid 5) moet uit de grondwet worden geschrapt. De schoolstrijd is in mijn ogen nog niet ten einde. Er is hooguit sprake van een langdurig bestand, een toestand waaraan mensen zo gewend zijn geraakt dat het hun nauwelijks meer opvalt dat het eigenlijk heel vreemd is. Wie erover gaat nadenken komt al gauw tot de conclusie dat we dit in de eenentwintigste eeuw niet meer moeten willen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: