Patrick Politiek

Oppositie

Posted in gemeenteraad Zwolle by patrickpolitiek on april 24, 2010

Afgelopen week werd het nieuwe college in Zwolle geïnstalleerd en werden wij – GroenLinks – dus oppositiepartij, deze week namen we dan ook afscheid van onze wethouder en bovendien hebben we deze week onze ex-fractiegenoten toegezongen en uitgezwaaid.
Een nieuwe politieke situatie, tijd voor een nieuw reflectiemoment, via een voor mij nieuw medium.

Door het aantreden van een nieuwe coalitie werden onze vier raadszetels plotsklaps oppositiebankjes.
Vanuit democratisch oogpunt is het goed dat een partij na acht jaar deel uitgemaakt te hebben van het college van B&W plaats maakt voor een andere politieke kleur. Dat gaat overigens op voor elk van de vier coalitiepartijen die de afgelopen acht jaren de stad hebben bestuurd. GroenLinks is percentueel gerekend volkomen stabiel uit de laatste verkiezingen gekomen; het is dan ook op zijn minst opmerkelijk dat er niet eens in het openbaar verantwoording is afgelegd waarom onze inzet en bestuurlijke betrouwbaarheid van de afgelopen acht jaar in een vloek (pvda) en een zucht (cu) werden ingewisseld voor de opportunistische tactici van de vvd, die zó graag op het pluche wilden zitten dat ze in het miljoenendebacledebat over  Voorsterpoort een paar weken voor de verkiezingen geen woord van kritiek op de verantwoordelijke pvda-wethouder over de lippen kregen.

Ook politiek gezien is het voor een partij prettig periodiek in de oppositie te zitten: als coalitiepartij word je gemakkelijk geheel vereenzelvigd met alles wat het bestuur van de stad verricht, ook en met name als er iets mis gaat. En natuurlijk gaat er in vier jaar tijd van alles en nog wat mis bij al die projecten en processen die in een grote stad als Zwolle plaatshebben. In de oppositie komt je controlerende rol duidelijker tot uitdrukking en heb je meer natuurlijke afstand tot al die redenen tot klagen op het gemeentebestuur. Je kunt het GroenLinksgeluid rondbazuinen zonder rekening te hoeven houden met de lange tenen van je coalitiepartners en daarmee ben je herkenbaarder voor je vaste en je potentiële aanhang. (Een beetje schematisch is deze redenering wel, wij hebben de afgelopen jaren laten zien dat je als kritische collegepartner jezelf kunt blijven én loyaal kunt meebesturen.)
Maar hoe nu effectief oppositie te voeren?

Tijdens het debat over het versgesloten collegeakkoord kon je zien hoe oppositiepartijen hun rol totaal verschillend kunnen invullen.

Je kunt bijvoorbeeld je voormalige oppositiemaatjes alle hoeken van de raadszaal laten zien door ze haarfijn onder de neus te wrijven wat ze allemaal vonden toen ze nog zonder wethouder in het college alles beter meenden te weten. Ik heb genoten van de aanhoudende interruptieregen van Swollwacht-leider Freddy Eikelboom, die met zijn striemende vragen, op orkaanvolume, probeerde barstjes te slaan in het fonkelnieuwe smeedwerk – tevergeefs natuurlijk in dit stadium. De jonggehuwden zijn nu net zo gelukkig met en vol vertrouwen in elkaar!

Je kunt ook opsommen wat er allemaal niet deugt aan het collegeakkoord en waar je het allemaal niet mee eens bent. Dat deden met name sp en d66. Klassieke oppositie, door Tjitske Siderius humorvol ten tonele gebracht. Helaas biedt dat niet zo veel aanknopingspunten om zaken te doen met de raadsleden die samen een solide meerderheid vormen. Wel probeerde d66-voorman Hans de Vries met een “smart”-motie de coalitiegenoten te verleiden tot het formuleren van meer afrekenbare ambities. Een speldenprik vergeleken met ons voorstel voor een strategische raadsagenda en de democraten waren gelukkig bereid hun motie onder te brengen in ons initiatief.

Wij hebben er namelijk voor gekozen zo veel mogelijk de ruimte te benutten die het hoofdlijnenakkoord biedt om mee invloed uit te oefenen op het uiteindelijke beleid. Natuurlijk kun je gloedvol betogen dat het Zwolse collegeakkoord een labyrint van open deuren is – de kernachtige tekening van onze fractievoorzitter Rana was sprekender. En open deuren kun je tenslotte gewoon binnengaan zonder kloppen. Met ons initiatiefvoorstel voor een strategische raadsagenda zijn we maar gewoon met de deur in huis gedoken. Met ons plan scheppen we voor alle partijen de mogelijkheid voor hen belangrijke kwesties zelf op de agenda te zetten, krijgt de raad een instrument in handen om te bepalen wat uit het collegeakkoord voorop in de planning moet komen en krijgt de raad een veel geprononceerdere rol bij de behandeling van de perspectiefnota: de kaders bepalen in plaats van ze bijschaven.
In een moeite door geven we de collegepartners de gelegenheid te laten zien dat het ze menens is met alle mooie woorden over samen de stad besturen en de kaderstellende rol van de raad respecteren. We zullen zien!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: